Wpisanie w CV samego „angielski – dobry” niewiele mówi rekruterowi. Europass proponuje inny sposób: skalę od A1 do C2 i osobną ocenę pięciu sprawności, od słuchania po pisanie, razem z możliwością dołączenia certyfikatów. Warto wiedzieć, jak ta siatka jest zbudowana, co wolno w niej ocenić samodzielnie i czym różni się deklaracja od potwierdzenia — a na końcu możesz sprawdzić, czy wiesz, jak rzetelnie opisać swój poziom.
Europass, europejska platforma do tworzenia CV i profilu umiejętności, opisuje znajomość języków za pomocą skali CEFR. Skala ma sześć poziomów: A1, A2, B1, B2, C1 i C2. Układają się one w trzy pary według litery, od poziomów podstawowych po najbardziej zaawansowane.
Poziom nie jest jedną oceną „całego języka”. Siatka samooceny rozbija go na pięć sprawności, dzięki czemu osoba, która świetnie czyta, ale rzadko mówi, może pokazać to uczciwie.
Sprawności są pogrupowane w trzy działy: rozumienie, mówienie i pisanie. W praktyce oznacza to pięć osobnych pozycji do oceny:
Każda sprawność ma opis dla każdego z sześciu poziomów, więc cała siatka zawiera 30 opisów, czyli 5 razy 6.
Opisy są pisane z perspektywy osoby uczącej się i mówią, co potrafi zrobić. Na poziomie A1 w czytaniu chodzi o rozumienie znajomych nazw, słów i bardzo prostych zdań, na przykład na tablicach informacyjnych, plakatach czy w katalogach. Na poziomie B1 czytelnik rozumie teksty złożone głównie z częstego, codziennego lub związanego z pracą języka, a także opisy wydarzeń, uczuć i życzeń w listach prywatnych.
W interakcji ustnej poziom B2 oznacza taką płynność i spontaniczność, że regularny kontakt z rodzimymi użytkownikami języka jest całkiem możliwy. W pisaniu na poziomie C1 ktoś potrafi wyrazić się jasnym, dobrze uporządkowanym tekstem i przedstawić swoje poglądy dość szeroko. W słuchaniu poziom A2 to wychwytywanie głównej myśli krótkich, jasnych i prostych komunikatów oraz ogłoszeń.
Według FAQ Europass poziom języka można ocenić samodzielnie w swoim profilu. Wybiera się poziom dla słuchania, czytania, interakcji ustnej, produkcji ustnej i pisania, opierając się na opisach z tabeli. Tabelę samooceny da się potem udostępnić pracodawcom albo instytucjom edukacyjnym.
Ważne jest to, że Europass nie sprawdza, czy wskazany poziom jest prawdziwy. Strona traktuje go jako wynik samooceny użytkownika, a nie wynik egzaminu.
Dobrze rozumieć też, że opisy nie mierzą liczby przerobionych godzin ani lat nauki. Opisują konkretne umiejętności, więc dwie osoby po tym samym kursie mogą uczciwie wybrać różne poziomy w różnych sprawnościach. Dlatego przed zaznaczeniem poziomu warto przeczytać opis i zadać sobie pytanie, czy w prawdziwej sytuacji naprawdę poradziłbyś sobie z takim zadaniem.
Potwierdzeniem poziomu stają się dopiero dokumenty. Certyfikaty językowe można przechowywać w bibliotece Europass, obok samej tabeli. Dla rekrutera to czytelny sygnał, że deklaracja w CV ma oparcie w egzaminie albo kursie z zaświadczeniem.
Z samego sposobu zbudowania siatki wynikają proste wskazówki dla piszących CV:
Uczciwy opis ma jeszcze jedną zaletę: rekruter szybciej widzi, do jakich zadań w pracy możesz się przydać, na przykład czytania dokumentacji albo prowadzenia rozmów z klientami.
Skala CEFR ma sześć poziomów, siatka obejmuje pięć sprawności i 30 opisów, a Europass pozwala ocenić się samodzielnie i dołączyć certyfikaty do biblioteki. Poziom z samooceny jest deklaracją, a certyfikat jej potwierdzeniem, dlatego najlepiej łączyć oba elementy i opisywać każdą sprawność osobno.
5 pytań · minuta
